:: wikimiki.org ::

Juhan Parts

Juhan Parts

Juhan Parts (ur. 27 sierpnia 1966 w Tallinie), polityk estoński, przewodniczący konserwatywno-liberalnej partii Res Publica. Parts ukończył słynne gimnazjum im. Gustawa Adolfa w Tallinie, później studiował prawo na uniwersytecie w Dorpacie. Pracował krótko w estońskim ministerstwie sprawiedliwości. W latach 1998-2002 pełnił funkcję generalnego audytora Estonii (odpowiednik polskiego szefa NIK). Krytykował ostro kolejne rządy za ospałość we wprowadzaniu reform, korupcję i nepotyzm. Znalazł się w gronie członków-założycieli konserwatywnej partii Res Publica, która za cel postawiła sobie szybką liberalizację gospodarki Estonii, zintegrowanie kraju ze strukturami euroatlantyckimi oraz walkę z niejasnymi układami politycznymi i bizensowymi. Po wyborach w 2003 Res Publica uzyskała największą liczbę miejsce i Parts otrzymał misję sformowania rządu. Złożył rezygnację w marcu 2005 po odwołaniu przez parlament jego współpracownika, prokuratora generalnego Kena-Martiego Vahera (działacza partii Res Publica). 31 marca 2005 misję utworzenia rządu prezydent Arnold Rüütel powierzył Andrusowi Ansipowi. Parts, Juhan Parts, Juhan

27 sierpnia

- imieniny: Cezariusz, Cezary, Gebhard, Józef, Małgorzata, Monika, Przybymir, Rufus, Stosław i Teodor.
- Mołdawia - Święto Niepodległości Mołdawia

- 1770 - Georg Wilhelm Friedrich Hegel, niemiecki filozof (zm. 1831)
- 1856 - Iwan Franko, ukraiński pisarz (zm. 1916)
- 1858 - Giuseppe Peano, włoski matematyk i logik (zm. 1932)
- 1871 - Theodore Dreiser, amerykański pisarz (zm. 1945)
- 1874 - Carl Bosch, niemiecki chemik (zm. 1940)
- 1890 - Man Ray, amerykański artysta fotografik (zm. 1976)
- 1894 - Kazimierz Wierzyński, polski poeta (zm. 1969)
- 1908 - Lyndon B. Johnson, prezydent USA (zm. 1973)
- 1905 - Faustyna Kowalska, polska mistyczka, zakonnica, święta (zm. 1938)
- 1910 - Matka Teresa z Kalkuty, właśc. Agnes Gonxha Bojaxhiu, albańska katolicka siostra zakonna (zm. 1997)
- 1929 - Ira Levin, amerykański pisarz

- 1574 - Bartolomeo Eustachi, włoski anatom (ur. 1500 lub 1510)
- 1576 - Tycjan, włoski malarz (ur. ok. 1477 lub 1490)
- 1590 - Sykstus V, papież (ur. 1521)
- 1958 - Ernest Orlando Lawrence, amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla (ur. 1901)
- 1965 - Le Corbusier, francuski architekt (ur. 1887)
- 1967 - Brian Epstein, manager zespołu The Beatles (ur. 1934)
- 1979 - Louis Mountbatten, ostatni wicekról Indii (ur. 1900)

- 1492 - Odbyła się koronacja Jana Olbrachta na króla Polski.
- 1764 - Stanisław August Poniatowski został wybrany na króla Polski.
- 1922 - W Niemczech powstał Związek Polaków w Niemczech, który za swój symbol przyjął później Rodło.
- 2005 - Arcybiskup Stanisław Dziwisz objął posługę biskupią w Archidiecezji Krakowskiej.

- 1206 - Miała miejsce bitwa pod Wassenberg.
- 1879 - Powstała Narodna Wola - pierwsza rosyjska organizacja rewolucyjna.
- 1883 - Erupcja wulkanu Krakatau spowodowała olbrzymie (40 m) tsunami w rejonie Indonezji, które pochłonęło 36 000 ofiar.
- 1916 - I wojna światowa: Rumunia przystąpiła do wojny po stronie Ententy.
- 1928 - Podpisano układ Brianda-Kellogga, traktatu zakazujący prowadzenia wojny napastniczej.
- 1952 - RFN uzgodnił z Izraelem wysokość odszkodowań wojennych na 3 miliardy marek niemieckich.
- 1979 - IRA przeprowadziła udany zamach na kuzyna królowej Elżbiety II lorda Mountbattena, ostatniego wicekróla Indii.
- 1991 - Mołdawia proklamowała niepodległość. sierpnia 27 ko:8월 27일 ja:8月27日 simple:August 27 th:27 สิงหาคม

1966

- 1966 ko:1966년 ja:1966年 simple:1966 th:พ.ศ. 2509

Estonia

Estonia (Eesti, Republika Estońska - Eesti Vabariik) – państwo w Europie Wschodniej, nad Morzem Bałtyckim, powstałe po I wojnie światowej. Graniczy z Łotwą od południa i z Rosją od wschodu.
- Całkowita granica lądowa: 633 km
- Długość wybrzeża: 3743 km
- Długość granic z sąsiadującymi państwami: Łotwa 339 km, Rosja 294 km
- Najwyższy punkt: Suur Munamägi 318 m n.p.m.
- Najniższy punkt: Bałtyk 0 m Największe wyspy należące do Estonii to:
- Hiiumaa
- Saaremaa

Ustrój polityczny

Estonia jest republiką wielopartyjną. Ustrój polityczny kraju ukształtowała konstytucja z 1992 roku. Kładzie ona szczególny nacisk na dominację jednoizbowego parlamentu, który nazywa się Riigikogu. Jest on ciałem legislacyjnym, wybieranym w proporcjonalnych, 5-przymiotnikowych wyborach na 4 lata z 5% progiem wyborczym dla partii. W parlamencie zasiada 101 deputowanych. Najważniejszymi zadaniami parlamentu, oprócz stanowienia prawa, są:
- zatwierdzanie rządu
- wybór prezydenta na 5 letnią kadencję. Mimo że prezydent posiada prawo weta wobec ustaw parlamentu, jego kompetencje ograniczają się do reprezentowania państwa i wskazania premiera po wyborach, których termin także on wyznacza. Głównym organem wykonawczym polityki państwa jest rząd, odpowiedzialny przed parlamentem. Parlament kontroluje go nie tylko przez votum zaufania/nieufności, ale także przez interpelacje i zapytania (tzw. godzina pytań do premiera w każdą środę). Więcej - Ustrój polityczny Estonii

Geografia

W skład Estonii wchodzi ponad 1500 wysp i wysepek w Zatoce Ryskiej (największe Sarema i Hiuma) o łącznej powierzchni 4,2 tys. km2 (9,2% powierzchni kraju). Zachodnie wybrzeże silnie rozczłonkowane, niskie, północne — wysokie i strome. Większość obszaru stanowią tereny nizinne (średnia wysokość 50 m). Rzeźba polodowcowa (moreny, drumliny, ozy, jeziora). W południowej części wysoczyzna Pandivere (wys. do 166 m), na północy i północnym-wschodzie wzniesienia Sakala, Otepää i Haanja (do 318 m). Klimat umiarkowany, przejściowy między morski i kontynent. Średnia temperatura w najchłodniejszym miesiącu (w lutym) wynosi od –6°C na wschodzie do –2°C na zachodnich wyspach, w lipcu 16–17°C. Suma roczna opadów 600–700 mm, maksimum od lipca do września. Gęsta sieć rzeczna, zwłaszcza w południu części, główne rzeki: Narwa, Ema, Parnawa; ponad 1000 jezior (ok. 5% powierzchni kraju), największe Pejpus (graniczne z Rosją). Estonia leży w strefie lasów mieszanych. Na ubogich glebach piaszczystych rosną bory sosnowe (z sosną zwyczajną), na glebach bardziej żyznych lasy świerkowe (ze świerkiem pospolitym), niekiedy ze znacznym udziałem dębu szypułkowego i innych drzew liściastych. Lasy zajmują ok. 18% powierzcni kraju, torfowiska (przeważnie wysokie) i tereny podmokłe — 20%. Na wschodzie od Tallina (na wybrzeżu Zatoki Fińskiej) Park Narodowy Lahemaa. Zobacz też: miasta w Estonii.

Historia

miasta w Estonii] Ślady życia ludzkiego w Estonii sięgają mezolitu, od neolitu zasiedlanie tych terenów było już zjawiskiem stałym, a w III–II tysiącleciu p.n.e. pojawiły się plemiona ugrofińskie, z których wyłonili się pierwsi przodkowie późniejszych Estów. Nazwa Estowie, zaświadczona w starożytności (Tacyt), oznacza ludność Estonii powstałą z przemieszania ludów ugrofińskich z napływającymi ludami bałtyckimi, pokrewną pierwotnym plemionom litewskimi i łotewskimi oraz — prawdopodobnie — germańskimi Skandynawii. Pod koniec I tysiąclecia n.e. rozpoczął się wyraźny rozwój gospodarczy, choć Estonia znalazła się w trudnym położeniu, między Słowianami wschodnimi, plemionami bałtyckimi i Dunami oraz wikingami, atakującymi ją od morza. Konsolidację państwa najpierw uniemożliwiły niszczycielskie najazdy wikingów i książąt z Rusi Kijowskiej, a od XII–XIII w. stały napór niemcki (zbrojne misje biskupów z terenu Łotwy, działania zakonu kawalerów mieczowych i Krzyżaków). Prawie cała Estonia znalazła się pod władzą biskupa Ozylii, Dorpatu oraz zakonu krzyżackiego. Element niemcki zdobył przewagę w warstwie rycerskiej (później wśród szlachty) oraz w miastach. Zapanowały stosunki wzorowane na istniejących w Niemczech (m.in. system lenny, rządząca warstwa panów feudalnych). Od XIII w. obszar obecnej Estonii i Łotwy, opanowany przez Niemców, nosił nazwę Inflant. Administracyjnie tworzył swoistą konfederację 5 państw: zakonnego, arcybiskupstwa ryskiego oraz biskupstw kurlandzkiego, dorpackiego i ozylijskiego. W 1236–1346 pn. część Estonii należała do Danii, następnie, w wyniku sprzedaży, znalazła się w państwie zakonnym, inflanckiej gałęzi Krzyżaków. Po walkach w XIV w. z arcybiskupem ryskim zakon zyskał pozycję hegemona w Inflantach, stracił ją po przegranej wojnie Krzyżaków z Polską i Litwą (Grunwald 1410). Od XV w. Inflanty coraz bardziej interesowały państwo moskiewskie, Polskę (wraz z Litwą), Danię i Szwecję. Wywołana przez cara Iwana IV Groźnego wojna inflancka (1558–1582) ogromnie osłabiła kraj. Estonia (Inflanty) związała się z Polską i Litwą, część jej zajęli Szwedzi i Duńczycy. W walce o Estonię zwyciężyli Szwedzi (1629 uzyskali część polski), a 1645 zjednoczyli całą Estonię pod swym panowaniem. W XVI–XVII w. w Estonii ustaliła się różnorodna struktura wyznaniowa (katolicyzm, wyznania protestanckie, prawosławie) oraz struktura społeczna zapewniająca najwięcej przywilejów ludności niemieckiej (baronowie). Reformy dokonane w czasie rządów szwedzkich zniosły wielką własność feudalną oraz zmniejszyły zależność i obciążenia chłopów. Zaczęła się budzić narodowa świadomość estońska. W wyniku wojny północnej (1700–1721) Estonia przeszła pod panowanie Rosji. Car Piotr I Wielki zniósł reformy szwedzkie, zagwarantował przywileje niemieckiej części ludności — nastąpiło znaczne pogorszenie sytuacji chłopów, zaostrzenie sprzeczności społecznej i narodowościowych, co na długo zagwarantowało Rosji pełną lojalność niemieckieh części ludności. W 1816 car Aleksander I zniósł w Estonii poddaństwo chłopów. od lat 30. XIX w. zaczęło się rozwijać nowoczesne rolnictwo, następnie przemysł. Procesy te wiązały się z szybką emancypacją narodową Estończyków, których kultura (jakkolwiek wiele czerpała z kultury niemieckiej) rozwijała się niezależnie, wraz z tworzeniem się nowoczesnego narodu estońskiego. Walka z przewagą elementu niemieckiego skłoniła Estończyków do ostrożnego poparcia (od lat 80.) antyniemieckiej polityki rosyjskiej w Estonii oraz zdecydowanego oporu wobec nacisków rusyfikacyjnych. Estończycy szybko zaczęli opanowywać różne działy gospodarki. Wczasach Związku Radzieckiego Estonia do niego należała i jako republika nosiła nazwę Estońska SRR. w 1991 r. Estonia wraz z innymi republikami ZSRR odzyskały niepodległość. Obecnie Estonia należy do Uni Europejskiej i NATO. Zobacz:
- Historia Estonii - kalendarium

Gospodarka

Kraj przemysłowo-rolniczy. Do 1991 wchodził w skład nadbałtyckiego regionu ekonomicznego ZSRR, silnie uzależniony od importu surowców i paliw. Reforma systemu gospodarczego została zapoczątkowana przed uzyskaniem niepodległości. Estonia jako pierwsze z państw powstałych po rozpadzie ZSRR opuściła w 1992 strefę rublową. Obecnie dynamicznie rozwijający się kraj, gospodarka oparta o usługi (65%). Przemysł to 30% PKB, a rolnictwo zaledwie 5%. Duża komputeryzacja państwa. Wzrost gospodarczy: 6,2% (2004) Bezrobocie: 8% (regiony zamieszkane przez Rosjan 20%)

Rolnictwo

Użytki rolne zajmują 32% powierzchni kraju (2000). Zbiory zbóż (jęczmień, owies, pszenica) 643 tys. t (1996), rośliny pastewne (gł. wieloletnie trawy), ziemniaki (0,6 mln t), len, w strefach podmiejskich — warzywa. Intensywna hodowla bydła mleczno-mięsnego (758 tys. sztuk — 1990), trzody chlewnej typu mięsnego (1 mln), owiec, kóz, drobiu. Rybołówstwo morskie, głównie porty rybackie: Tallin, Parnawa, Haapsalu i Kuressaare.

Podział administracyjny

port Estonia jest podzielona na 15 prowincji.
- Hiiu
- Saare
- Laane
- Rapla
- Parnu
- Harju
- Laane Viru
- Ida Viru
- Jarva
- Jogeva
- Viljandi
- Tartu
- Polva
- Voru

Ludność

Estończycy stanowią 65% ludności (1997), Rosjanie 28% (głównie w Tallinie, Kohtla-Jarve i Narwie), Ukraińcy 2,6%, Białorusini 1,5%, Finowie 0,9%; pozostali to głównie Tatarzy, Łotysze, Żydzi, Polacy i Litwini. Od początków lat 90. spadek liczby ludności. Przyrost naturalny od 1991 ujemny (-5,3‰ w 1995 i -4,1‰ w 1997). Wskaźnik urodzeń 8,7‰ (1997); w wieku do 14 lat 19% populacji, 65 lat i więcej 14%. Ludność miejska 69% (1997). Gęstość zaludnienia 36 osób na km2 (największa w północnej części, między Tallinem a Narwą). Główne miasta poza stolicą: Tartu, Narwa, Kohtla-Järve, Parnawa. Ludność 1,5 mln (2000) Narodowości:
- 61,5% Estończycy
- 30,3% Rosjanie Dane można znaleźć w CIA Factbook [http://www.cia.gov/cia/publications/factbook/]
Polacy w Estonii
Emigracja polska do Estonii w latach 30. XX w. liczyła ok. 1 tys. osób. Polacy skupiali się głównie w Tallinie, Narwie i Tartu. Byli to głównie rzemieślnicy i robotnicy. Pierwsze polskie organizacje w Estonii to: zał. 1929 Związek Narodowy Polski Jutrzenka w Tartu i zał. 1930 Związek Narodowy Polaków w Estonii w Tallinie (1937 — 340 czł.). Rozwijano działalność kulturalno-oświatową (chóry, biblioteki, teatry amatorskie i kółka samokształceniowe języka polskiego, historii i geografii). W 1934 utworzono w Tallinie pierwszą polską drużynę harcerską. W 1937–39 w Estonii pracowało sezonowo około 4 tysięcy robotników rolnych, głównie z województwa wileńskiego i nowogrodzkiego. Część pozostała na stałe. W 1939 liczbę Polaków w Estonii szacowano na 1,5 tys. osób. 1940–41 i 1944–45 prześladowania ludności polskiej przez NKWD (m.in. deportacje na Syberię). Obecnie Estonię zamieszkuje kilkuset Polaków.
Kultura
Podstawowe informacje o kulturze i odsyłacz do artykuły o kulturze kraju
Galeria

Grafika:Tallinn old town ubt.jpg|Tallin Grafika:Tallin-old town wall.jpg|Tallin Grafika:Tallin-Estonian president site.jpg|Tallin Grafika:Orthodox Alexander Nevsky Cathedral in Tallinn.jpg|Tallin Image:Tartu Rathaus.JPG|Tartu Image:Tartu university.jpg|Tartu Image:Tartu angels bridge.jpg|Tartu Image:Tartu Universität.jpg|Tartu Image:Pedjajoki1.jpg|Wodospad Image:Pedjajoki2.jpg|rzeka Pedja Image:Poltsamaajoki1.jpg|rzeka Image:Poltsamaajoki2.jpg|rzeka

Linki zewnętrzne

- [http://www.riik.ee/en/ Oficjalna strona państwa]
- [http://webcam.deili.info/pl,1,32 Webcam Kamery Internetowe Online w Estonii]
- [http://www.estonica.org Estonica - Estonia od A do Z]
- [http://www.eesti.pl/ Estonia onLine - Eesti.pl]
- [http://www.proestonia.eesti.pl/ Proestonia. Stowarzyszenie na rzecz promocji Estonii w Polsce]
- [http://www.filologia.eesti.pl/ Filologia estońska]
- [http://www.galeria.eesti.pl/ Estonia w obiektywie - galeria zdjęć]
- [http://www.forum.eesti.pl/ Estonia i Skandynawia - forum]
- [http://estonia.europe-countries.com Estonia Pictures]
- [http://www.europe-atlas.com/estonia-map.htm Estonia Map]
- Kategoria:NATO Kategoria:Państwa członkowskie Unii Europejskiej roa-rup:Estonia zh-min-nan:Eesti ko:에스토니아 ms:Estonia ja:エストニア simple:Estonia th:ประเทศเอสโตเนีย fiu-vro:Eesti

Tallin

Tallin (estoń. Tallinn) - stolica Estonii i port nad Morzem Bałtyckim (na południowym brzegu Zatoki Fińskiej).

Historia

Tallin był silnym ośrodkiem gospodarczym już w X wieku. Często osiedlali się w nim kupcy fińscy. W 1154 roku słynny arabski uczony Al Idrisi wspominał o grodzie Kolyvan (dawna nazwa Tallina). Prawa miejskie w miasto otrzymało w 1157. W 1219 roku duński król Waldemar II odbywający wyprawę krzyżową zdobył fiński zamek w Kalevalinnie, który kazał zburzyć i zbudować nową twierdzę. W językach fińskim i estońskim nazwa Tallin tłumaczy się na "duńskie miasto" (taani linn) albo "rolnicze miasto" (talu linn). Inne - oprócz Kolyvana - historyczne warianty nazwy miasta to Rewal (Reval, Revalia, Rewel, Revel, Reveln) i Lindanisa (Lyndanise, Lindanäs); nazwa Tallin obowiązuje od 1918. W 1227 Duńczycy - po klęsce pod Bornhøved - utracili miasto na korzyść Zakonu Kawalerów Mieczowych i trzy lata później - jako Rewal - ponownie uzyskało prawa miejskie. Duńczycy, którzy ponownie zawładnęli (w 1236) miastem potwierdzili lokację na prawie lubeckim w 1248. Rozpoczęli oni w 1265 budowę największych w tej części swoich ziem fortyfikacji, z murami liczącymi 2,5 km długości (jednymi z najdłuższych w średniowiecznej Europie), do 16 m wysokości, z 45 basztami. Po dwudziestu latach, w 1285 Rewal stał się członkiem Hanzy. W 1346 Estonia wraz z Rewalem została wykupiona przez zakon krzyżacki, którzy przebudowali trzynastowieczny zamek na wzgórzu Toompea, dobudowując m.in. basztę "Długi Herman". Pod koniec XVI w. w rezultacie zmagań czterech mocarstw w wojnach o Inflanty - Polski, Rosji, Danii i Szwecji - Tallin wraz z północną częścią dzisiejszej Estonii przypadł tej ostatniej. Dopiero w trakcie III wojny północnej, w 1710 r. na czele zwycięskiego pochodu armii rosyjskiej car Piort I zajął Estonię. Od tej pory nazwa miasta - Rewal - nabrała rosyjskiego brzmienia i przekształciła się w Rewel. Rewel pozostał w rękach Rosji aż do 1918 r., gdy po ogłoszeniu niepodległości Republiki Estońskiej stolica oficjalnie zyskała nazwę Tallin. W trakcie II wojny światowej miasto szczęśliwie uniknęło poważnych zniszczeń (nb. te, które miały miejsce, zostały dokonane przez sowieckie lotnictwo podczas odbijania miasta z rąk niemieckich). Po rozpadzie Związku Sowieckiego i ponownym odzyskaniu niepodległości przez Estonię Tallin szybko odzyskał swoje zachodnie oblicze. Miasto jest obecnie jedną z najchętniej odwiedzanych stolic europejskich.

Zabytki

Estonię Estonię Estonię Estonię Estonię Estonię Na wgórzu Toompea, oprócz XIII- i XIV-wiecznych fortyfikacji znajduje się gotycka katedra Najświętszej Marii Panny, w której wnętrzu znaleźć można nagrobki i epitafia (m.in. renesansowy - z 1585 - nagrobek Pontusa de la Gardie, szwedzkiego gubernatora Estonii); a także gotyckie kościoły: trzynastowieczny Św. Mikołaja z potężną wieżą i dobudowanymi później kaplicami, trzynasto-czternastostowieczny (później kilkakrotnie przebudowywany) Św. Michała zamieniony na prawosławną cerkiew w 1716 z barokowym ikonostasem z 1720, XIV-wieczny Św. Ducha z późnogotyckim (1483) drewnianym ołtarzem Bernta Notkego i wysmukłą wieżą, XIV-XV wieczne zabudowania klasztoru dominikanów Św. Katarzyny ze zrujnowanym od 1531 kościołem. Pod koniec XV wieku zbudowano w Tallinie kościół Św. Olafa (z kaplicą NMP z początku XVI wieku), którego gotycka wieża, wysoka na 159 m, była prawdopodobnie jedną z najwyższych budowli w Europie i na świecie. Po pożarach przebudowywana, mierzy obecnie 123 m. Nadto ruiny XV wiecznego kościoła klasztoru brygidek w Pirita zburzonego w 1577, kościół Św. Piotra i Pawła oraz cerkiew z XIX wieku. Z budowli niesakralnych - XIV-XV wieczny gotycki ratusz wraz z wieżą i zdobionymi dekoracyjnymi rzeźbami ławami w sali magistratu z początków XV wieku, XV wieczny gotycki Dom Wielkiej Gildii z dwunawową salą ze sklepieniem krzyżowym i (z tego samego okresu) Dom Gildii Św. Olafa, pochodzące z tego samego okresu gotyckie domy mieszkalne (np. "Trzy Siostry" - zespół trzech takich domów) oraz renesansowy (1597) dom Bractwa Czarnogłowych. W Tallinie, mimo licznych zniszczeń z okresu II wojny światowej, skrupulatnie odbudowano średniowieczne obwarowania miejskie z basztami i bramami - baszty Megede i Kiek in de Kök (XIV–XV wiek), basztę Tłusta Margarita (Gruba Małgorzata; Gruba Margarita; Tłusta Małgorzata)— (XVI wiek), Bramę Morską (XVI w.). Znajdują się tu także wczesnoklasycystyczny (z 1718, wg innej klasyfikacji - północnobarokowy) Pałac Kadriorg zaprojektowany przez Włocha Nicolo Michettiego (letnia rezydencja Piotra I Wielkiego, obecnie muzeum sztuki, adres: Weizenbergi 37, otoczony przez piękne ogrody), pałac gubernatora z XVIII w., klasycystyczny pałac z 1813, liczne budynki użyteczności publicznej (neogotycki bank z 1904, modernistyczny teatr z 1910, dom sztuki z 1934 w stylu funkcjonalistycznym, pałac prezydencki (adres: Weizenbergi 39) z 1938 w stylu nawiązującym do sąsiadującego Pałacu Kadriorg), zabytkowe wille i kamienice czynszowe. Tallin szczyci się ponadto najdłużej w Europie stale - od średniowiecza - funkcjonującą apteką. Na brzegu zatoki, na wprost odległego o kilometr Pałacu Kadriorg postawiono pomnik "Rusałki" - uskrzydlony anioł wpatrzony w morski horyzont. Pomnik ten upamiętnia 177 rosyjskich marynarzy, którzy zatonęli w 1893 wraz ze swoim okrętem wojennym "Rusałka". Miejsce to, wyraźny punkt orientacyjny w mieście, tradycyjnie odwiedzane jest przez rosyjskich nowożeńców, którzy mają zwyczaj składać tam kwiaty. Tallińskie stare miasto zostało w 1997 wpisane na listę światowego kulturowego dziedzictwa ludzkości UNESCO, (w tym samym roku wpisano na tę listę zespół zabudowy śródmiejskiej Torunia). W 2002 roku odbył się w Tallinie Konkurs Piosenki Eurowizji.

Transport

Ok. 5 km od centrum miasta znajduje się port lotniczy. Miasto ma dogodne połączenia kolejowe z Rygą na Łotwie i Petersburgiem w Rosji. W kierunku południowym - do Łotwy/Litwy i Polski budowana jest autostrada, a prom pozwala dotrzeć m.in. do Helsinek (Finlandia) i Sztokholmu (Szwecja).

Linki zewnętrzne

- [http://www.tallinn.ee/ Strona internetowa miasta]
- [http://www.eesti.pl/index.php?dzial=tallinn Szczegółowe informacje oraz artykuły o Tallinie w serwisie Eesti]
- [http://rzecz-pospolita.com/rewel0.php3 Historia Tallina, związków miasta z Polską, wirtualna mapa okolic, historia okolicznych miast - Rzeczpospolita wirtualna] Kategoria:Stolice państw Europy Kategoria:Miasta Estonii ko:탈린 ja:タリン

1998

- 1998 als:1998 ko:1998년 ms:1998 ja:1998年 simple:1998 th:พ.ศ. 2541

2002

- 2002 zh-min-nan:2002 nî als:2002 ko:2002년 ms:2002 ja:2002年 simple:2002 th:พ.ศ. 2545

Najwyższa Izba Kontroli

Najwyższa Izba Kontroli - to instytucja państwowa, podlegająca bezpośrednio Sejmowi i prowadząca kontrole w państwie. W zakresie NIK-u jest m.in.: kontrolowanie działalności organów państwa (administracji rządowej), NBP, osób prawnych działających na rzecz państwa, organizacji państwowych. Głównym zadaniem kontroli jest stwierdzenie legalności, celu działania i gospodarności, oraz rzetelności wobec państwa.

Historia

Najwyższa Izba Kontroli została powołana na mocy dekretu wydanego przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego, dnia 7 lutego 1919 roku. Od lutego 1992 do maja 1995 funkcję prezesa NIK pełnił Lech Kaczyński.

Struktura organizacyjna

Na czele Najwyższej Izby Kontrolnej stoi chroniony immunitetem prezes, wybierany przez Sejm RP na 6-letnią kadencję. Instytucja zorganizowana jest w 16 delegatur regionalnych oraz 14 departamentów.

Lista delegatur

- Delegatura w Białymstoku
- Delegatura w Bydgoszczy
- Delegatura w Gdańsku
- Delegatura w Katowicach
- Delegatura w Kielcach
- Delegatura w Krakowie
- Delegatura w Lublinie
- Delegatura w Łodzi
- Delegatura w Olsztynie
- Delegatura w Opolu
- Delegatura w Poznaniu
- Delegatura w Rzeszowie
- Delegatura w Szczecinie
- Delegatura w Warszawie
- Delegatura w Wrocławiu
- Delegatura w Zielonej Górze

Lista departamentów

Departamenty kontrolne

- Departament Budżetu i Finansów.
- Departament Obrony Narodowej i Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
- Departament Administracji Publicznej.
- Departament Pracy, Spraw Socjalnych i Zdrowia.
- Departament Gospodarki, Skarbu Państwa i Prywatyzacji.
- Departament Komunikacji i Systemów Transportowych.
- Departament Nauki, Oświaty i Dziedzictwa Narodowego.
- Departament Środowiska, Rolnictwa i Zagospodarowania Przestrzennego.

Departamenty pomocnicze

- Departament Prawno - Organizacyjny.
- Departament Strategii Kontrolnej.
- Departament Prezydialny.
- Departament Ochrony Informacji Niejawnych.
- Departament Rachunkowości.
- Departament Gospodarczy.

Siedziba

Od roku 1985 siedzibą Najwyższej Izby Kontroli jest, wzniesiony w roku 1938, budynek przy ulicy Filtrowej 57 w Warszawie.

Zobacz w sieci

- [http://www.prezydent.pl/konstytucja/konst_rozd9.php3 Konstytucja RP: Rozdział IX]
- [http://www.nik.gov.pl Oficjalna strona NIK] Kategoria:Instytucje państwowe i organy władzy w Polsce Kategoria:prawo konstytucyjne

Estonia

Ustrój polityczny

Geografia

Historia

Gospodarka

Rolnictwo

Podział administracyjny

port Estonia jest podzielona na 15 prowincji.
- Hiiu
- Saare
- Laane
- Rapla
- Parnu
- Harju
- Laane Viru
- Ida Viru
- Jarva
- Jogeva
- Viljandi
- Tartu
- Polva
- Voru

Ludność

2003

- 2003 zh-min-nan:2003 nî als:2003 ko:2003년 ms:2003 ja:2003年 simple:2003 th:พ.ศ. 2546

2005

- 2005 ! als:2005 zh-min-nan:2005 nî ko:2005년 ms:2005 ja:2005年 simple:2005 th:พ.ศ. 2548

31 marca

- imieniny: Amos, Balbina, Beniamin, Dobromira, Dobromirz, Gwidon, Kornel, Kornelia i Myślidar
- Autonomia Palestyńska - Święto Ziemi
- Malta - Święto Wolności

- 250 - Konstancjusz I Chlorus, cesarz rzymski (zm. 306)
- 1519 - Henryk II, król Francji (zm. 1559)
- 1596 - Kartezjusz, francuski matematyk i filozof (zm. 1650)
- 1675 - Benedykt XIV, papież (zm. 1758)
- 1723 - Fryderyk V, król Danii (zm. 1766)
- 1730 - Étienne Bézout, francuski matematyk (zm. 1783)
- 1732 - Joseph Haydn, austriacki kompozytor (zm. 1809)
- 1809 - Mikołaj Gogol, rosyjski dramaturg i powieściopisarz (zm. 1852)
- 1811 - Robert Bunsen, niemiecki fizyk i chemik (zm. 1899)
- 1822 - Fritz Müller, niemiecki biolog (zm. 1897)
- 1886 - Tadeusz Kotarbiński, polski filozof (zm. 1981)
- 1890 - William Lawrence Bragg, australijski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki (zm. 1971)
- 1892 - Stanisław Maczek, polski generał (zm. 1994)
- 1900 - Lörinc Szabó, węgierski poeta (zm. 1957)
- 1900 – Henryk Windsor, książę Gloucester (zm. 1974)
- 1906 - Shinichiro Tomonaga, japoński fizyk (zm. 1979)
- 1914 - Octavio Paz, meksykański poeta, dziennikarz, krytyk i eseista (zm. 1998)
- 1935 - Richard Chamberlain, amerykański aktor
- 1939 - Zwiad Gamsachurdia, gruziński pisarz i polityk (zm. 1993)
- 1939 - Volker Schlöndorff, niemiecki reżyser
- 1943 - Christopher Walken, amerykański aktor
- 1948 - Al Gore, amerykański polityk, wiceprezydent USA
- 1955 - Angus Young, australijski gitarzysta (AC/DC)
- 1955 - Svetozar Marović, serbski polityk, prezydent Serbii i Czarnogóry
- 1971 - Ewan McGregor, brytyjski aktor

- 1204 - Eleonora Akwitańska, królowa francuska i angielska (ur. ok. 1122)
- 1621 - Filip III Habsburg, król Hiszpanii (ur. 1578)
- 1785 - Antoni Tyzenhauz, polski polityk (ur. 1733)
- 1837 - John Constable, angielski malarz (ur. 1776)
- 1880 - Henryk Wieniawski, polski skrzypek i kompozytor (ur. 1835)
- 1902 - Alexander Walker Ogilvie, kanadyjski przedsiębiorca, oficer, polityk i filantrop (ur. 1829)
- 1917 - Emil Adolf von Behring, niemiecki bakteriolog, laureat Nagrody Nobla fizjologii lub medycyny (ur. 1854)
- 1921 - Kazimierz Grudzielski, polski generał (ur. 1856)
- 1945 - Anne Frank, żydowska dziewczynka, autorka pamiętnika (ur. 1929)
- 1948 - Egon Erwin Kisch, czeski dziennikarz i publicysta tworzący po niemiecku (ur. 1885)
- 1968 - Bolesław Drobner, polski działacz socjalistyczny (ur. 1883)
- 1970 - Siemion Timoszenko, marszałek ZSRR (ur. 1895)
- 1978 - Charles Best, kanadyjski fizjolog (ur. 1899)
- 1979 - Ota Pavel, czeski komentator sportowy i pisarz (ur. 1930)
- 1980 - Jesse Owens, amerykański lekkoatleta (ur. 1913)
- 1990 - Jerzy Ablewicz, polski duchowny katolicki, biskup tarnowski (ur. 1919)
- 1993 - Brandon Lee, amerykański aktor (ur. 1965)
- 1993 - Nicanor Zabaleta, baskijski harfista (ur. 1907)
- 1995 - Selena Quintanilla Perez, meksykańsko-amerykańska piosenkarka muzyki Tejano (ur. 1971)

- 1831 - Miała miejsce bitwa pod Dębem Wielkim.
- 1998 - Polska rozpoczęła negocjacje z Unią Europejską.

- 1829 - Pius VIII został wybrany 253. papieżem.
- 1889 - Otwarto wieżę Eiffla w Paryżu.
- 1909 - Rozpoczęto budowę Titanica.
- 1941 - II wojna światowa: w Afryce ruszyło natarcie wojsk niemiecko-włoskich.
- 1946 - W Grecji rozpoczęła się wojna domowa.
- 1959 - Dalajlama został zmuszony do ucieczki z Tybetu do Indii, gdzie otrzymał azyl polityczny.
- 1991 - Rozwiązano struktury wojskowe Układu Warszawskiego.
- 1991 - Gruzini opowiedzieli się w referendum za niepodległością.
- 1992 - 19 republik autonomicznych podpisało w Moskwie układ o federacji z Rosją. Umowy nie podpisały Czeczenia i Tatarstan. marca 31 ko:3월 31일 ja:3月31日 simple:March 31 th:31 มีนาคม

Andrus Ansip

Andrus Ansip, ur. 1 października 1956 roku w Tartu, estoński polityk, premier Estonii od 2005 roku, lider rządzacej Estońskiej Partii Reform (est. Reformierakond) W 1979 roku ukończył studia na Uniwersytecie w Tartu (Wydział Chemii). Zanim zajął się polityką zasiadał w kilku zarządach banków estońskich i firmach doradczych. Był również przewodniczącym zarządu Radia Tartu. W 1998 roku został wybrany na burmistrza miasta Tartu, dzięki czemu zyskał dużą sympatię wyborców i piął się w sondażach popularności. W 2004 roku został przewodniczącym Estońskiej Partii Reform, zastępując Siima Kallasa, jej założyciela i pierwszego przewodniczącego, który został mianowany komisarzem Unii Europejskiej. 4 kwietnia 2005 został poproszony przez prezydenta Estonii Arnolda Rüütela do utworzenia rządu po dymisji 24 marca 2005 roku premiera Juhana Partsa. Anspi zawarł koalicję rządową z populistyczną Partią Centrum (est. Keskerakond) i Partią Ludową (est. Rahvaliit). Rząd został zatwierdzony przez parlament estoński (est. Riigikogu) 12 kwietnia 2005 roku. Jego rząd ma poparcie 53 z 101 deputowanych w parlamencie. Ansip Andrus

Kategoria:Estończycy

Kategoria:Biografie według narodowości Kategoria:Estonia ja:Category:エストニアの人物

Kategoria:Estońscy politycy

Kategoria:Politycy Kategoria:Estończycy

虛擬私人網絡

虚拟私人网络，又称为虚拟专用网络或英文简称VPN，是一种常用于连接中、大型企业或团体与团体间的私人网络的通讯方法。虚拟私人网络的讯息透过公用的网络架构(例如：互联网)来传送内联网的网络讯息。

介绍

虚拟私人网络利用己加密的通道协议(Tunneling Protocol)来达至保密、传送端认证、讯息准确性等私人讯息安全效果。若使用得法，这种技术可以用不安全的网络(例如：互联网)来传送可靠、安全的讯息。需要注意的是，加密讯息与否是可以控制的。没有加密的虚拟私人网络讯息有被窃取的危险。以日常生活的例子来比喻，虚拟私人网络就好比：甲公司某部门的某人甲想寄信去乙公司某部门的某人乙。某人甲已知某人乙的地址及部门，但公司与公司之间的信不能注明部门名称。于是，某人甲请自己的秘书把指定某人乙所收部门的信(某人甲可以选择是否以密码与某人乙通讯)放在寄去某人乙公司地址的大信封中。当乙公司的秘书收到从甲公司寄到乙公司的信件后，该秘书便会把放在该大信封内的指定部门信件以公司内部邮件方式寄给某人乙。同样地，某人乙会以同样的方式回信给某人甲。在以上例子中，某人甲及某人乙是身处不同公司(内联网络)的计算机(或相关仪器)，透过一般邮寄方式(公用网络)寄信给对方，再由对方的秘书(例如：支持虚拟私人网络的路由器或防火墙)以公司内部信件(内联网)的方式寄至对方本人。请注意，在虚拟私人网络中，因应网络架构，秘书及收信人可以是同一人。许多现在的操作系统，例如Windows及Linux等因应所用传输协议，己有能力不用透过其它网络仪器便能达到虚拟私人网络连接。

网络协定

常用的虚拟私人网络协定有：
- IPSec
- PPTP
- SSL
- L2F
- L2TP

外部链接

- [http://www.tutorial-reports.com/networking/vpn/ VPN 讲解和资源]
- [http://www.openvpn.org OpenVPN]
- [http://www.openswan.org Openswan] Category:网络隐私 Category:互联网 ja:Virtual Private Network

Online Casino cheap london hotels penisy cheap tickets technologie

picasso2 free pobierz programy zestawy do tipsów Przewozy autokarowe Streamer HP StgWks DAT 72 e budowanie sklepów usługi księgowe

:: RELATED NEWS ::

Monolithic church
A monolithic church is a church made from a single block of stone. They are usually hewn into the ground or into the side of a hill or mountain and can be of comparable architectural complexity to constructed buildings.

Lalibela

The term primarily refers to the complex of eleven churches in Lalibela, Ethiopia belie

Communities

2000
- Dreamland is an uninco

Roles

- Heero Yuy (Shin Kidosenki Gundam W, a.k.a. Gundam Wing)
-

Most famous American movies

- 12 to the Moon
- Lo

Read More...

Italian Somaliland
Italian Somaliland was an Italian colony that lasted, apart from a brief interlude of British rule, from the late 19th century until 1960 in the territory of the modern-day East African nation of Somalia. Italy gained control of various parts of Somalia in the Michael Vaughan. :For the French Botanist and Explorer, see André_Michaux. Michael C. Vaughn, played by Michael Vartan, is one of Sydney Bristow's co-workers and ongoing love interests on the television series,
Read More...